Historia wsi Przecznica

i jej najbliższych okolic na tle historii Śląska i pogranicza śląsko-czesko-łużyckiego
pisana w oparciu o źródła książkowe i wiarogodne źródła internetowe



Materiałów pisanych, zdjęć i map dotyczących Śląska, Powiatu Lwóweckiego, Mirska, Gór Izerskich i samej Przecznicy nazbierało mi się już sporo. Od dawna chodziła mi po głowie myśl, by przebrnąwszy przez nie wszystkie, dokonać odpowiedniego wyboru i spisać historię wsi. Od początku było też dla mnie jasne, że historia ta nie może się obejść bez pokazania tła, na którym się ona toczyła. Problemem niemal nie do pokonania wydawała mi się jednak rozległość geograficzna i głębokość historyczna tego tła właśnie. No bo gdzie się kończy obszar geograficzno-kulturowo-historyczny, którego częścią była wieś Querbach i jest dzisiaj Przecznica? I jak daleko się cofnąć w czasie, by nie zgubić kontekstu?
Odpowiedzi w dużym stopniu udziela sama geografia: Przecznica zawsze należała do Śląska, dzieląc jego losy polityczne. Ale jednocześnie trzeba pamiętać, że w linii prostej do Smreka jest z Przecznicy tylko ok. 10 kilometrów. Dlaczego akurat do Smreka..? Jest to bowiem punkt, a dokładnie szczyt w Górach Izerskich, w którym przez ponad tysiąc lat schodziły się granice Śląska, Czech i Łużyc...
Jak napisł we wstępie do jednej ze swoich książek mój ulubiony autor Norman Davis, "historię można pisać w dowolnej skali. Można stworzyć opis dziejów wszechświata, który zmieści się na jednej stronie, ale można też napisać biografię ważki, która zajmie czterdzieści opasłych tomów". Postaram się uniknąć obydwu skrajności ale ze zwykłej uczciwości i by nie rozbudzać nadmiernie oczekiwań ewentulanych czytelników trzeba powiedzieć, że ilość udokumentowanych źródłami informacji o samej Przecznicy nie jest duża..
Zawartość tej zakładki będzie powstawała stopniowo, tak jak cała ta strona. Choć struktura tekstu będzie oczywiście chronologiczna (zarys już się poniżej pokazał), to kolejne wpisy niekoniecznie będą podążały za strzałką czasu.
Głównymi, ale nie jedynymi, źródłami pomocnymi mi w opisywaniu tła są książki wspomnianego już Normana Davisa "Europa" i "Mikrokosmos", monografia "Dolny Śląsk" pod redakcją Wojciecha Wrzesińskiego, "Kronika Słowian" Witolda Chrzanowskiego, "Starożytna Polska" Andrzeja Kozłowskiego i "Dzieje Górnych Łużyc" pod redakcja Joachima Bahlckego. Dane dotyczące samej Przecznicy i jej najbliższych okolic w większości będą pochodziły z "Chronik über den Höhenluftkurort Querbach", książki "Mirsk. Dzieje miasta do 1945roku" księdza Władysława Stępniaka, "Heimatbuch des Kreises Löwenberg in Schlesien", wydanych w ostatnich latach polskich przekładach kronik jeleniogórskich Herbsta, Vogla i Hensela, licznych źrodeł internetowych i wielu innych.
PT Czytelników zapraszam również do współudziału w (od)Tworzeniu Historii poprzez nadsyłanie uwag, korekt, uzupełnień do już zamieszczonego wątku czy okresu historycznego.



Geologia



Od czasów przedhistorycznych do Wędrówki Ludów



od IXw do 1392r. czyli od pierwszych państw słowiańskich do księżniczki Agnieszki



1392-1526: Pod panowaniem Korony Czeskiej



1526-1740: Czas Habsburgów


- - Ab Urbe Condita - -

Po niesławnej i przedwczesnej śmierci Ludwika II Jagielończyka w bitwie pod Mohaczem w 1526r. korona Czech wraz ze Śląskiem przechodzi w ręce Ferdynanda I Habsburga. Rok ten przyjmuje się jako symboliczną datę końca panowania czeskiego na Śląsku a początek ery Habsburgów. Jest to również początek końca potęgi Jagiellonów.

Jest rok 1527, trwa I wojna turecka, na wszystkich ziemiach Habsburgów i Świętego Cesarstwa Rzymskiego wprowadzony jest jednorazowy - później zamieniony na coroczny - powszechny podatek ziemski zwany Reichstürkenhilfe, czyli tzw. pomoc turecka. I przy tej okazji po raz pierwszy na pisanych łamach historii pojawia się nazwa Querbach: 1527 zahlte der Ort zum Türkenkriege 448 Taler, czyli "w 1527r. miejscowość Querbach zapłaciła 448 talarów podaktu na wojnę tureckę". W kilku XX-wiecznych niemieckich publikacjach to zdanie występuje w podobnym brzmieniu ale w żadnej nie jest podane źródło. Ja cytuję za Heimatbuch des Kreises Löwenberg.
Wysokość podatku wynikała z przeprowadzonego na całym Śląsku szacowania wielkości i zasobności każdego z miast i wsi z osobna. I tak dla porównania Rabishau (Rębiszów) płaci wtedy 606 talarów, Kunzendorf Gräflich (Proszowa) - 394, Krobsdorf (Krobica) 379, Giehren (Gierczyn)- 628, Egelsdorf (Mroczkowice) - 680 etc. Wspominam te kwoty płacone przez starsze i/lub większe miejscowości, by w sposób pośredni dowieść, że Querbach w początkach drugiej ćwierci XVIw. była już znaczącą wsią, a więc pewnie powstała w wieku poprzednim. Ale o dokładnej dacie założenia wsi wiarogodne źródła milczą.

Dla porządku wypada jednak przywołać i te bardziej wątpliwe źródła cofające początki wsi o kolejne stulecia. Heimatbuch des Kreises Löwenberg, próbując udowodnić germańską rdzenność Śląska, opisuje akcję rekolonizacyjną (niem. Wiedersiedlung) z XII i XIIIw. Z tego okresu mają się wywodzić resztki typowej ceramiki niemieckiej znalezione m.in. w Bad Flinsberg, Krobsdorf i Querbach. Jednak ani sam Almanach nie podaje źródła tej informacji ani żadne inne znane mi publikacje o takowych wykopaliskach nie wspominają. Miłośników archeologii zapraszam do zgłębienia tego zagadnienia. Temat sanej pierwszej "starej" kolonizacji Pogórza Sudeckiego zostanie szerzej omówiony w "piastowskiej" części historii.

Wraz ze śmiercią Ludwika II starostą świdnicko-jaworskim, a więc "vice-królem" Śląska, w 1526r. przestaje być Ullrich Schaff Gottsche auf Greiffenstein a urząd obejmuje Mattes von Logau Starszy, czyli Maciej z Łagowa (w Ziemii Lubuskiej).

Epoka jagiellońska zostawia Śląsk wyludniony, głodny, zacofany. Ma to swoje źródła w zawierusze wojen husyckich z pierwszej połowy XVw., epidemii "czarnej śmierci" szalejącej w Europie Zachodniej (w sąsiednich Górnych Łużycach szczególnie ciężkie epidemie zanotowano w latach 1431, 1483/84, 1496, 1521 i kolejnych) i osłabieniu akcji osadniczej z terenów Niemiec. Ok. 1530r. przystąpiono do ponownego zasiedlania wcześniej wyludnionych osad, jak i zdobywania nie wykorzystywanych dotąd obszarów położonych na terenach przedgórskich i górskich, gdzie na zwykle małych powierzchniach, na zboczach ponad starszymi osadami, zakładano nowe wsie i osady. Ta akcja nowej kolonizacji dotyczyła zwłaszcza regionu Sudetów Środkowych, gdzie niejednokrotnie przekraczano granicę 500-600m n.p.m. Trudne warunki gospodarowania - duża wysokość, surowy klimat, niekorzystne ukształtowanie terenu, rodzaj gruntów - przesądzały o nieco odmiennym rolniczo-rzemieślniczym charakterze nowozakładanych śląskich wsi. Obok uprawiania małych i niskowydajnych działek, ludność zmuszona była do podejmowania działalności związanej z wydobywaniem kruszców, hutnictwem metali i szkła oraz tkactwem lnianym. Doraźnie wspomagano się również wypasem zwierząt domowych w lasach, rzadko przybierającym jednak charakter poważnego pasterstwa.
Konsekwencją poszukiwań, eksploatacji i przerobu kruszców było z kolei osadnictwo typowo górnicze, wystęujące po obu stronach Sudetów. Szczególnie w latach 1510-1550 na terenie Dolnego Śląska powstaje dużo nowych miejscowości, zawierających w swych nazwach charakterystyczny człon -berg, m.in. Schmiedeberg (Kowary), Kupferberg (Miedzianka), Silberberg (Srebrna Góra). Za pełne skarbów uważano w szczególności Góry Izerskie z najbogatszymi w kruszce okolicami Jagnięcego Potoku i Hali Izerskiej. Stąd dwie kolejne udokumentowane źródłami wzmianki o Querbach wiążą się z górnictwem właśnie: w 1551r. powstała - lub już istnieje - kopalnia "Drei Brüder" ulokowana tuż za wsią przy drodze na Gierczyn, a w 1575r. osiedla się w Querbach grupa górników z terenów Rzeszy w ramach większej akcji osadniczej. Do Querbach trafiają głównie górnicy z saksońskiej miejscowości Schneeberg koło Zwickau, gdzie wydobycie kobaltu miało już około stuletnie tradycje.



1742-1945: Królestwo Pruskie, Cesarstwo Niemieckie, Rzesza Niemiecka

- - Querbacher Schule - -

Pierwsza wzmianka o szkole w Przecznicy pochodzi z ustnego przekazu zapisanego w Chronik über den Höhenluftkurort Querbach i mówi o istnieniu szkoły jeszcze przed 1800 rokiem. Mieściła się ona w nieistniejącym już dziś domu w górnej części wsi. Z kolei kronika powiatu lwóweckiego pod datą 1824 wspomina, że nauczycielem w ewangelickiej szkole w Przecznicy był Ulbrich.

W 1842r. hrabia Schaffgotsch podarowuje wsi drewno na budowę nowej szkoły. Powstaje ona na niezabudowanej dotąd parceli, do użytku zostaje oddana w kwietniu 1844r. Budynek starej szkoły kupuje Bery Tietze i otrzymuje on numer Querbach 189 - dzisiaj Przecznica 65. Nowa szkoła pełniła swoją funcję do 1939r., kiedy to nowa szkoła stała się starą.

W okresie przed Wojną Światową (do 1914) nauczycielem w szkole był Bernhard Fischer, a potem niejaki Möhlmann. 25 stycznia 1922r. rozpoczyna pracę w szkole młody Lehrer Gerlitz, a wkrótce dołącza do niego dużo starszy Lehrer Rüger. Ten ostatni prowadzi klasy najmłodsze i najstarsze (1-2, 5-8), ten młodszy klasy 3-4. Gdy w połowie lat dwudziestych Rüger może już przejść na emeryturę, zostaje poproszony o kontynouwanie pracy i dopiero śmierć w 1928r. (lub 1931) kończy jego nauczycielską karierę. W 1929r. zastępuje go w funkcji głównego nauczyciela Hauptlehrer Müller z Berbisdorf, czyli z dzisiejszego Dziwiszowa. Pełni on swą funkcję do 1939r, kiedy to zostaje powołany do wojska razem z nauczycielem Gerlitzem i wieloma innymi młodymi mieszkańcami wsi.

Pamiątkowe zdjęcia szkolne z lat 1924 i 1929 z Chronik über den Höhenluftkurort Querbach:

Szkoła

Szkoła


A to podobne zdjęcie do jednego z powyższych - też tabliczka Querbach 1924 - ale już ze zbiorów własnych autora strony:
Szkoła


Zdjęcie zostało przyklejone do ozdobnej tekturowej podkładki z napisem Aus meiner Schulzeit. Jego właścicielką była Meta Köhler z domu Fischer - licznej w Querbach rodziny zamieszkującej kilka domów we wsi. Meta - od Margareta - mieszkała w domu o numerze 221, kórego już dzisiaj nie ma - stał on niedalego Touristenheim, po drugiej stronie potoku. O dziewczynce wiadomo też tyle, że w 1925r. miała konfirmację, którą świętowano w Kaiser-Wilhelm-Baude.
Na zdjęciu po bokach stoją nauczyciele - po lewej Gerlitz, ten z brodą to Rüger.

Na krótko na przełomie lat 20. i 30. pojawia się w Querbach nauczyciel Ernst Schroeckh (1901-1980), który następnie przenosi się do Berbisdorf (Dziwiszów).

Nauczyciele pełnili ważną rolę w życiu społecznym wsi.Trzech z nich - Gerlitz, Müller i Ender - byli m.in. przewodniczącymi lokalnego koła Verkehrsverein (Towarzystwo Komunikacyjne) liczącego w latach 1937/38 25 członków. Müller czasowo przewodniczył również lokalnemu oddziałowi Riesengebirgsverein (Towarzystwo Karkonoskie) , Spinnstube i Turnverein (Tow. Gimnastyczne). W 1936r. Müller zostaje odznaczony Medalem Zasługi (Verdienstmedaille) za swą pracę przy Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie.

Rosnąca liczba dzieci we wsi powoduje, że w drugiej połowie lat 30. zajęcia szkolne odbywają się zarówno w szkole, jak i w pobliskim domu Otto Stelzera (Querbach 189, dziś Przecznica 65), czyli w budynku najstarszej szkoły. Staraniem burmistrza (Bürgermeister) Alfreda Seidela i lokalnej ludności pruski rząd w październiku 1936r. wydaje zgodę na wybudowanie w Querbach nowego budynku dwuklasowej szkoły (Querbach 88) wraz z towarzyszącym mu domem nauczyciela (Querbach 89, dziś Przecznica 26). Pierwsze zajęcia odbywają się tam 1 kwietnia 1939r.

Budowa szkoły na ukończeniu:
Szkoła

Pamiątkowe zdjęcia szkolne na schodach nowej szkoły (również z Chronik über den Höhenluftkurort Querbach):
Szkoła

Szkoła


A tak to miejsce wygląda dzisiaj:
Szkoła


Pierwsza zima:
Szkoła

Widok na zamek Gryf przez szkołę:
Szkoła

Wspólnie ze szkołą w Gierczynie zimą organizowane są międzyszkolne zawody saneczkarskie.
Szkoła


Po wezwaniu do wojska poprzednich nauczycieli, od 1 września w szkole nauczają Freulein Ritter i Herr Beck. Pani Ritter kontunuje nauczanie aż do lutego 1945r. W maju 1945. na dziedzińcu szkoły stancjonuje Regiment Kozacki, działalność szkoły zostaje zakończona. Po 8 maja 1945 nauczyciele Klose i Wolfgang Ender udzielają już tylko prywatnych lekcji. W październiku 1945r. dom nauczyciela przejmuje milicja na swoją siedzibę, a piwnicę przeznaczają na areszt. Müller wraz z żoną przenosi się do sąsiadów.
Po wypędzeniach małżeństwo Müller kontaktuje się z ponad 300 byłymi mieszkańcami wsi i doprowadza do pierwszych Querbacher Treffen w miejscowości Witzhelden niedaleko Wermelskirchen. Do 1963r. organizują w sumie dziewięć takich zlotów.

Kilka współczesnych zdjęć byłej szkoły, dziś świetlicy (2008-2013):
Szkoła


Szkoła


Szkoła


Szkoła


Szkoła


- - Querbacher Molkerei - -

Co Wiedeń i Berlin mogą mieć wspólnego z Querbach, gdy wszystkie trzy miejscowości naraz znajdują się na kilku znaczkach reklamowych?
Pytanie to chodziło za mną od paru lat, gdy po raz pierwszy natknąłem się w internecie na coś takiego:

Znaczki

Czyż mogło tu chodzić o nasz Querbach? Nie za wysokie byłyby to progi? No ale z drugiej strony miejscowości - bo z pewnością o nazwę miejscowości tu chodzi - o nazwie Querbach nie ma i nie było dawniej znowu tak dużo na świecie. Oprócz naszej wsi jest jeszcze tylko Querbach koło Kehl nad Renem tuż przy granicy niemiecko-francuskiej:

Querbach Kehl Querbach Kehl

W żadnych materiałach nie mogłem trafić na jakąkolwiek wskazówkę i przez parę lat rozum poparty źródłami (czy raczej ich brakiem) walczył z intuicją popartą tylko i wyłącznie chęcią, by Querbach ze znaczka okazał się naszą Przecznicą.

No i w końcu się okazał...

Od początku... Znaczki reklamowe zaczęły się rozpowszechniać w Niemczech pod koniec XIX w. a szczyt świetności przeżyły w latach tuż przed I Wojną Światową. Miały one zbliżoną postać do istniejących już od dobrych kilkudziesięciu lat znaczków pocztowych, zwykle miały także ząbkowany obwód ale były większych rozmiarów i nie posiadały wybitego nominału. No i siłą rzeczy, w odróżnieniu od znaczków pocztowych, które na ogół jedynie coś przedstawiały (głowy królewskie, zabytki, kwiatki), znaczki reklamowe zawsze coś reklamowały - najczęściej firmy, produkty, usługi, miasta czy regiony, czasem także wydarzenia.
W naszym przypadku reklamuje się firma R.Schröter z Berlina, zajmująca się produkcją wyrobów mleczarskich i wędliniarskich. Te dwa motywy właśnie - wędliniarski i mleczarski - pojawiają się na znaczkach firmy:

Znaczki

Właścicielem firmy był pochodzący z Querbach Robert Schröter, jej główna siedziba mieściła się w Berlinie, gdzie funkcjonował jeden z jej sklepów firmowych:

Znaczki

Tuż przed pierwszą wojną firma miała status dostawcy dworu cesarskiego w Wiedniu (K.k.Kammer-Lieferant Schröter Robert, Inhaber der Firma: R. Schröter, Buttergroßhandlung in Berlin), czym również pochwaliła się na kolejnym znaczku:

Znaczki

Bycie uznanym dostawcą dworu (kaiserlicher und königlicher Hoflieferant) to była nie lada gratka. W 1917r. status taki posiadały tylko 93 firmy, z czego znakomita większość z samego Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Tytuł ten był na tyle prestiżowy, że przetrwał samo cesarstwo: był w powszechnym użyciu również po pierwszej wojnie a i dzisiaj niektóre firmy wpisują sobie ten dawno zdobyty tytuł w nazwę firmy lub godło, mimo że formalnego znaczenia on już nie ma.

Na tym samym znaczku firma informuje o posiadaniu 44 odziałów. I to właśnie te oddziały kryją się za nazwami miejscowości na znaczkach: Warnemünde koło Rostoku, Kiel, Szczecin, Wiedeń. W miejscowościach tych znajdowały się sklepy, biura handlowe a przede wszystkim lokalne zakłady produkcyjne firmy... I tak znaleźliśmy się w Querbach.

Nazwisko Schröter pojawia się w Kronice wielokrotnie pod kilkoma adresami. Nas chwilowo interesuje tylko adres Querbach 58 - dzisiaj to już ruina znajdująca się powyżej remontowanego domu Przecznica 52 (kiedyś Querbach 54). Do co najmniej 1937r. mieszkał tam Julius Schröter - gospodarz rolny, posiadacz 15 i pół hektara ziemi, 9 koni i jednej krowy, a zarazem ojciec Roberta. W początkach XXw. sołtysem wsi był Karl Schröter (ojciec Juliusa?), zwany Sędzią Karolem (Richter Karl), mieszkający pod tym samym adresem.
Tamże w roku 1909r. Kronika odnotowuje również Roberta Schrötera - właściciela firmy R. Schröter AdelbertStr 53, Berlin.
Robert Schröter pochodził z Querbach, ukończył szkołę handlową w Cottbus. Nie był ani fachowym mleczarzem ani nie znał się na biznesie mleczarskim - miał natomiast zacięcie handlowe i pomysł na wykorzystanie potencjału mleczarskiego okolic. W tym czasie nie było bowiem w regionie żadnej większej mleczarni a właściciele krów wytwarzali produkty mleczne we własnym zakresie. Pierwsza profesjonalna mleczarnia powstała dopiero w 1902r. w Boberröhrsdorf, czyli dzisiejszym Siedlęcinie.
W 1909 roku Robert Schröter na należącym poprzednio do Augusta Wagnera, Głównego Księgowego Mirska, kawałku gruntu pod nrem Querbach 37, lokuje prowizoryczną mleczarnię. Jej oficjalne otwarcie następuje 1 lipca 1910r. i w pierwszych latach przerabia ok. 50 litrów mleka dziennie. Jej admninistratorem i kierownikiem zostaje urodzony we wsi Töppendorf (dziś Garnczary koło Złotoryi) Robert Birk. Był on synem właściciela młyna i od młodych lat zbierał doświadczenia w przetwórstwie rolnym, w tym w mleczarstwie.
W chwili rozpoczęcia budowy mleczarni prądu we wsi jeszcze nie było, pojawił się on dopiero ok 1912r. a mleczarnia była jednym z pierwszych obiektów we wsi podłączonym do sieci energetycznej. W momencie rozruchu jednak główne urządzenia mleczarskie w zakładzie napędzane były maszyną parową - stąd nazwa firmy Dampf-Molkerei Querbach Robert Schröter. Ilustruje to kartka pocztowa z 1911r., której niestety nie mam więc jej fragment przedrukowuję za Kroniką Querbach:

Molkerei

Na zdjęciu widać przed wejściem dwie młodziutkie lipy posadzone w pierwszych latach funcjonowania firmy.

Od tego czasu charakterystycznym elementem krajobrazu wsi były drewniane kozły, na których codziennie wczesnym rankiem gospodarze ustawiali bańki ze świeżym mlekiem, które następnie były zbierane i dowożone do mleczarni przez woźnicę Stelzera. W przededniu Wojny Światowej dzienna produkcja sięgnęła już 700 litrów.
Robert Schröter umiera nagle w 1917r. a firmę przejmuje na własność jej dotychczasowy kierownik Robert Birk. Odtąd firma nosi nazwę "„Dampfmolkerei Robert Birk“. Ze względu na zbieżność imion zmiana szyldu była prosta (zdjęcie również za Kroniką Querbach):

Molkerei

Lipy przed wejściem już nieco podrosły...

Jesienią 1938r. wszystkie prywatne mleczarnie zostały zrzeszone w spółdzielni (Genossenschaft) i poddane pod kontrolę NSDAP. W 1942r. Querbachermolkerei została przyłączona do Genosssenschaftsmolkerei Friedeberg, jej produkcja została skoncentrowana na śmietanie (Rahmstation) a wolny skup mleka i sprzedaż przetworów zostały zakazane.
Mleczarnia przetrwała zawieruchę wojenną i do 1945r. pozostała w rękach Roberta Birka. W okresie swojej największej świetności - tuż przed drugą wojną - przerabiała do 5-6tys. litrów mleka dziennie a odbiorców znajdywała nie tylko w najbliższej okolicy ale również w Görlitz, Zittau i Berlinie. W lipcu 1945 została ona przejęta przez polską administrację. W lipcu 1946r. rodzina Birk została wysiedlona z Przecznicy i przeniosła się najpierw do Opperzau a na stałe osiadła w Roßbach w Westfalii. Jochem Birk, urodzony w Querbach syn Roberta, jest jednym z animatorów Querbacher Heimatstreffen i niewyczerpanym źródłem informacji o naszej wsi.

A tak to miejsce wygląda dziś:
Molkereilinden
Po mleczarni niewiele już zostało - resztki tylnej ściany. Spotkało ją to, co wiele innych ważnych budynków we wsi: przez jakiś czas funkcjonowała zgodnie ze swym pierwotnym przeznaczniem, służąc jako zlewnia mleka odwożonego później do Rębiszowa, potem stopniowo była rozszabrowywana aż wreszczcie trzeba ją było rozebrać, bo zagrażała bezpieczeństwu. I tylko lipy pprzetrwały - mają już trochę ponad sto lat.

- - Historia stempli przecznickich i przecznickiej poczty - -

Większość z prezentowanych w tej kolekcji kartek pocztowych z Przecznicy i okolic została wysłana z jednego z okolicznych urzędów pocztowych - kartki mają znaczki, czasem dwa, oraz stempel obiegu. Na tej podstawie spróbowałem odtworzyć historię poczty w Przecznicy i okolicach wspomagając się gdzieniegdzie Kroniką Przecznicy (Chronik über den Höhenluftkurort Querbach).
Pierwsza przecznicka kartka z obiegiem w mojej kolekcji została nadana 28 lipca 1902r. w Rębiszowie. W tym czasie był to najbliższy Przecznicy urząd pocztowy i jedyny do 1915r., z którego pochodzą moje kartki. W tym czasie urząd ten posługiwał się okrągłym stemplem z napisem RABISHAU *** na obwodzie i datownikiem w środku:

Querbach
Ostatnia z posiadanych przeze mnie kartek z tym stemplem została nadana 25 czerwca 1917r. Z 19 lipca 1915r. pochodzi pierwsza moja kartka nadana w urzędzie pocztowym w Przecznicy. Wg Kroniki agentura poczty w Przecznicy powstała już rok wcześniej - w czerwcu 1914r. Posługiwano się wówczas okrągłym metalowym stemplem z napisem QUERBACH (ISERGEB.) na obwodzie i datownikiem w środku:

Querbach
Nie tylko kartki były wysyłane, ale to głównie one się zachowały i trafiły do obiegu kolekcjonerskiego. Listy - bardziej osobiste od pocztówek - zdarzają się rzadko, co nie znaczy wcale. Poniżej jedyny w kolekcji list ze stemplami Przecznicy. Został nadany 19 kwietnia 1921r.: do adresata w Chemnitz:
Querbach
Stempel ten funkcjonuje do 1929r. - ostatnia kartka nosi datę 28 sierpnia 1929r. Po dacie tej znika z kartek nie tylko tenże stempel ale i sam urząd pocztowy w Przecznicy.

Przejściowo (kartki z lat 1930-1934) pojawiają się prostokątne stemple Przecznicy. Nie mają on jednak statusu urzędowego - może pełnią rolę ciekawostki turystycznej poświadczającej pobyt w danej miejscowości?
Querbach
Querbach

Kolejna kartka z oficjalnym stemplem Przecznicy pojawia się dopiero 18 sierpnia 1939r. Okrągły stempel z napisem QUERBACH über GREIFFENSTEIN (SCHLES.) na obwodzie i datownikiem na środku pozostanie w użyciu do co najmniej 9 lutego 1944r., z którego to dnia pochodzi ostatnia kartka z tymże stemplem. A wyglądał on tak:
Querbach
Równolegle z pierwszą placówką pocztową w Przecznicy funkcjonowały inne pobliskie urzędy, np. w Gierczynie, Rębiszowie, Świeradowie, Gryfowie. Kartki przecznickie nadane w tychże urzędach:
Gierczyn: GIEHREN *** 20grudnia 1920r. - 28 czerwca 1928:
Querbach
Rębiszów: RABISHAU (ISERGEBIRGE) 1 lutego 1926r. - 7 sierpnia 1943:
Querbach

Świeradów: BAD FLINSBERG (ISERGEB.) - tylko jedna kartka z dn. 3 sieprnia 1926r.:
Querbach

Gryfów z kilkoma następującymi po sobie stemplami:
- GREIFFENBERG (SCHLESIEN) LAND 26 maja 1932r. - 24 września 1936:
Querbach

- GREIFFENBERG (SCHLESIEN) - jedna kartka z 14 sierpnia 1934r.
Querbach

- GREIFFENBERG (SCHLESIEN) d 15 czerwca 1937r. - 26 października 1938r.
Querbach

- GREIFFENBERG (SCHLES.) a 2 września 1937r. - 10 listopada 1942r.
Querbach



od maja 1945r. do dzisiaj